Paul Brunton Daily Note
Al onze alledaagse ervaringen komen tot ons via gevoelsreacties of werkingen van het intellect. Het is noch een serie gevoelens, noch een serie gedachten. Wat is het dan wél? Filosofie beweert dat het tot de trancendentale wereld behoort.
| Menselijke ervaring is ons laboratorium voor hogere experimenten. De wereld is onze school voor spirituele ontdekkingen. De talloze aspecten van onze persoonlijke omstandigheden vormen ons werkveld voor ethisch welslagen…
| Een filosoof in spé zou zich niet gebonden moeten voelen aan etiketten, categorieën en andere hokjes waarin mensen anderen zo graag in onderbrengen, om de simpele reden dat zij zichzelf willig aan zo’n hokjeverdeling onderwerpen en niet kunnen begrijpen waarom een ander weigert dat ook te doen. Filosofie is een pad dat gaandeweg overgaat in een wereld zonder paden – het is een weg naar de innerlijke vrijheid die het gevolg van waarheid is.
| Wanneer we er uiteindelijk achter komen dat dit hele uitgestrekte universum een gedachtevorm is en kunnen voelen dat onze eigen bron het enige en souvereine principe is waarin en door middel waarvan die gedachtevorm gestalte krijgt, is onze kennis volledig en perfect geworden.
| Het is het wonder van het Korte Pad dat ons leert ogenblikkelijk elke gedachte te verwerpen die probeert ons te vereenzelvigen met het zwakke en minderwaardige zelf. Het is de vreugde van het Korte Pad dat ons aanspoort die gedachten te accepteren en vast te houden die ons direct vereenzelvigen met het krachtige en goddelijke Overzelf of met dat wat haar goedheid en wijsheid weerspiegelt.
| Op de ogenblikken dat we het stille centrum van ons wezen lijken te kunnen aanraken, vergeten we onze ellende en genieten van ons innerlijk geluk. Dit is een sleutel naar de juiste weg – door velen gezocht en maar door weinigen gevonden – om echt geluk te vinden. Het geluk ligt binnen in ons.
| Denken is een mentale daad, net als dat beweging een fysieke daad is. De aansporing ”Wees stil en weet dat ik God ben” slaat niet alleen op het lichaam, maar ook op de geest. Om het hogere bewustzijn te bereiken moeten beiden zich van activiteit onthouden.
| De mens die volgens de bijbel naar het evenbeeld van God gemaakt is, is niet de aardse mens, voor iedereen zichtbaar en sprekend met een stem die door fysieke oren gehoord kan worden. Die mens bevindt zich in het diepste centrum van ons bewustzijn, daar waar zich enkel een Leegte bevindt en waar die mens in stilte tot de oplettende geest spreekt, maar niet tegen anderen.
| Teveel bezig zijn met de uiterlijke zaken en te weinig met het innerlijke leven, dat creëert de onbalans die we heden ten dage zien. De hoeveelheid aandacht die mensen aan hun uiterlijke omstandigheden geven lijkt bijna obsessief.
| In een religie kan je geloven, maar het is niet genoeg om in filosofie te geloven; je moet het ook bestuderen. En het kan niet enkel door het hoofd bestudeerd worden, het moet ook door het hart en de wil worden bestudeerd. Denk daarom niet dat je het binnen enkele jaren meester kan worden, maar wijd er je hele leven aan.
| De gebruiken en vormen van religie zijn een logisch gevolg van de idee dat God gescheiden is van de schepsels van het universum, en zich er buiten bevindt. Daardoor is het aanbidden van en de gemeenschap met God ook een uiterlijke zaak. Mystieke theorieën en oefeningen komen echter voort uit de idee dat God verbonden is met het innerlijk van alle levende wezens.
| Is het waar dat de meeste mensen lijden aan een verkeerd begrip van hun eigen identiteit?
| Wanneer we de laatste uitdaging overwonnen hebben, de laatste verleiding hebben weerstaan en ons ego voor het laatst hebben opgeofferd, is de beloning nabij. De Genade van het Overzelf wordt duidelijk voelbaar en zal ons volkomen omhullen.
| Hoe meer we proberen om dat wat zich in ons leven en onze gedachtenwereld voordoet als onpersoonlijk te zien, des te minder lopen we de kans ons met ons ego te identificieren. Dit geeft dat wat zich achter het ego bevindt de ruimte zich te manifesteren.
| Wanneer we de rol spelen van getuige van het leven, met name ons eigen leven, bevorderen we een innerlijk onthechtingsproces. Het veld van waarneming moet ook de mentale gebeurtenissen, dat wat er in onze gedachten gebeurt, omvatten…
| Het bereiken van het bewustzijn van het Overzelf kan enkel door middel van genade geschieden. Er is echter een relatie tussen de genade en de inspanning die eraan vooraf ging…
| Je moet niet denken dat het contact met het Overzelf een soort dromerige mijmering of een plezierige, maar denkbeeldige staat van zijn is. Het is een levenskrachtige relatie met een onderstroom van vrede, kracht en welwillendheid die onophoudelijk van ons onzichtbare innerlijk naar ons zichbare zelf vloeit.
| Evalueer elke gedachte die de kop op steekt, zie haar voor wat ze is en leg haar vervolgens terzijde. Herken ook elke emotie die zich voordoet, zie haar voor wat ze is, en onthecht je er vervolgens van. Dit is het pad van Zelfonderzoek. Terwijl je dit doet dien je je wil te richten op het vinden van het centrum van je wezen…
| Moeten we de heldere uitspraken van deze verlichte mensen, namelijk de bewering van het Korte Pad dat wij goddelijk zijn, naast ons neer leggen? Zijn wij misschien beter op de hoogte van goddelijke zaken dan zij? Waarom kunnen we het idee niet accepteren dat wat zij beschrijven geen theorie is, maar een ontdekking?
| Alhoewel wij ons normaal niet erg bewust zijn van onze verbinding met het Overzelf, worden wij minstens ééns in ons leven bezocht door een flits van inzicht dat ons onbewustzijn openbreekt. We krijgen een glimp te zien van onze hoogste mogelijkheden. Maar de helderheid en intensiteit van deze glimp is afhankelijk van onze ontvankelijkheid en daardoor veel of weinig gevolgen hebben.
| Het is een vergissing te denken dat men eerst monnik of heilige moet worden voordat men deze kennis kan bemachtigen. We moeten eerst ons innerlijke zelf zien te vinden en dat alleen al zal ons zuiveren, onze hartstochten onderwerpen en onze zelfzuchtigheid temmen. Als we door het magische Overzelf worden aangeraakt, smelt onze eeuwige onnozelheid en onze vastgeroeste gebreken verdwijnen als sneeuw voor de zon.
| Ons hogere zelf wordt niet langer door onze eigen onzuiverheden vergiftigd, net zo min als dat zonlicht wordt beïnvloed door de onreine plaatsen waar het zijn licht op laat schijnen.
| Als we genoeg vertrouwen ontwikkelen zal de wereldgeest niet alleen onze dromen beantwoorden, maar tenslotte zelfs onze vragen. Om dit te kunnen ontvangen moeten we leren constant onze ogen open te houden voor onze intuïtieve gevoelens en de meest subtiele boodschappen. We moeten ook leren gevolg te geven aan onze innerlijke opwellingen. Onze opmerkzaamheid zou altijd God tot focus moeten hebben.
| We kunnen God niet in de volheid van haar bewustzijn leren kennen, maar wèl de verbinding die we met God hebben. Noem het de ziel als je wilt, of het Overzelf als je daar de voorkeur aan geeft, maar het opvangen van een glimp van die verbinding is als het opnieuw geboren worden.
| … Deze geestelijke zoektocht is geen éénbaansweg maar bestaat eerder uit drie wegen. Wij moeten op weg met onze intelligentie, onze intuïtie en onze daden…
| Alle menselijke gedachten en ervaringen worden door het contrast of verschil tussen twee zaken in beweging gezet. Anders zou het voor ons onmogelijk zijn om te denken of iets te ervaren. Aan alle menselijk bewustijn ligt een polariteit ten grondslag: de gedachte en het object van die gedachte, het zelf en dat waarvan het zelf gewaar is. Maar in de diepste trance-achtige meditatie verdwijnt deze dualiteit en is er enkel nog plaats voor het zuivere bewustzijn, de ondeelbare Realiteit.
| De zon is het gezicht van God in de fysieke wereld.
| Alles wat we doen in het dagelijkse leven wordt uiteindelijk een zware last. Of het nu om onbenullige of belangrijke zaken gaat, alledaagse of essentiële, zij verhinderen ons, – net als onze obsessie met de enorme overvloed aan bezittingen die we hebben - in onszelf op zoek te gaan naar ons ware zelf.
| … Op een zeker moment moeten we leren ons over te geven en het Overzelf toe te staan ons in bezit te nemen, in plaats van ons in te spannen iets eigen te maken dat we denken te missen. Een ieder die dit stadium voorbij is, zal zich herinneren wat voor een sprong voorwaarts men maakt wanneer men dit ontdekt…
| Dit is ons ware wezen! In het verleden zochten we ernaar, aanbaden het en vereenzelvigden we ons ermee, alsof het iets buiten ons was en afgescheiden van onszelf. Nu weten we dat wij het zelf waren, en dat wij dit allemaal niet langer hoeven te doen. Alles wat nodig is, is dat we herkennen wie we zijn en het ons elk moment van de dag te herinneren.
|
en
nl
dutch
The notebooks are copyright © 1984-1989 The Paul Brunton Philosophic Foundation
This site is run by Paul Brunton Stiftelsen · info@paulbruntondailynote.se